Vier misverstanden over zweepseks ! BRONDVERMELDING: © NRC Handelsblad

Het draait bij sadomasochisme niet om de pijn. En de beoefenaren zijn ook niet getraumatiseerd.

Vier misverstanden over:
SM. 1 Sadomasochisme is zeldzaam
Het aantal mensen dat ‘wel eens’ aan sadomasochistische seks doet, is relatief groot.

Een Amerikaans onderzoek uit 1993 kwam op 11 tot 14 procent (respectievelijk vrouwen en mannen). Het aantal mensen dat het regelmatig doet, is allicht lager: een Australisch onderzoek kwam in 2002 op 2 procent. Een op de vijftig. Wat die mensen in de slaapkamer uitvoeren, weet niemand. ‘BDSM’ – de meest gebruikte vakterm – betekent ‘bondage en disciplinering, dominantie en submissie, en sadomasochisme’, maar het is een ongedefinieerd containerbegrip. ‘Hoeveel sjaaltjes moet je in de slaapkamer hebben liggen, of hoe vaak moet je iets met een handboei hebben gedaan, voordat je het BDSM gaat noemen?’, verzucht een anonieme deskundige in het recente Nederlandse rapport Aan handen en voeten gebonden van Ateno, een bureau voor criminaliteitsanalyse. Wat in ieder geval algemener is: seksuele fantasieën over SM. Dat schreef de Amerikaanse pionier Alfred Kinsey al in 1953. 12 procent van de vrouwen en 22 procent van de mannen zei opgewonden te worden van een ‘verhaal met sadomasochistische inhoud’. Begin jaren 70 hield een Amerikaanse promovenda interviews over seksuele fantasieën met 141 welgestelde getrouwde vrouwen in New York. De fantasie ‘Ik stel me voor dat ik overmeesterd word, of gedwongen me over te geven’, stond op de tweede plaats. (Op nummer 1 stond een ‘imaginary romantic lover’.) En een studie uit 1980, bij 94 mannen, vond dat hun fantasieën vooral gingen over ‘bevestiging van seksuele macht, agressiviteit, en masochisme’.

2 Sadomasochisme is ziek Christian Grey is een belabberde ‘dominant’, vinden seksuologen.

Hij communiceert slecht met Anastasia en is getraumatiseerd. Hij onthult in Grey dat hij als peuter zijn dode moeder vond – vermoord door haar gewelddadige echtgenoot – en dat dát zijn seksuele voorkeur bepaalde. Dat is een onwaar cliché. Mensen die aan BDSM doen, hebben niet vaker een jeugdtrauma, hebben een normale persoonlijkheid en zeker net zo vaak als anderen een gewone baan. Dat is meermaals aangetoond. In het eerder genoemde Australische onderzoek hadden de regelmatige BDSM-beoefenaars evenveel psychiatrische en seksuele klachten als andere volwassenen. Ja, de mannen hadden iets vaker pijn bij het vrijen. ‘Maar dat kan de bedoeling zijn geweest’, merken de onderzoekers droogjes op. BDSM-onderzoekers wijzen vaak op de uitgebreide normen die beoefenaars hanteren. De Canadese seksuoloog Angela Weaver mailt: ‘De deelnemers aan mijn studies maakten heel duidelijk: als er dwang aan te pas komt, is het geen BDSM. Wederzijdse instemming wordt heel serieus genomen.’

3 Sadomasochisme is gericht op pijn Wat de meeste mensen drijft als ze sadomasochistische seks beleven, is onbekend.

Al het onderzoek daarnaar is gedaan op BDSM-fora en in BDSM-clubs. Dat is zoiets als homoseks bestuderen door alleen in de darkroom te kijken. Maar met dat voorbehoud: van de seksuologen die de BDSM-gemeenschap bestuderen, vindt de meerderheid dat het niet primair om pijn gaat. Dominantie en onderdanigheid vormen de kern van BDSM, pijn is bijkomstig. Ze verwijzen vaak naar een studie uit 1998, waarin de Canadese Patricia Cross het verloop van acht cyber-SM-sessies analyseerde. De deelnemers bespraken tijdens de cyberseks uitgebreid hun ongelijkwaardige rollen (Meester en slaaf, Dom en sub – let op de hoofdletters), over het dwingen (handboeien en halsbanden), de hulpeloosheid. De BDSM’ers begonnen pas in tweede instantie over pijn, soms helemaal niet. Wat niet wil zeggen dat BDSM-seks geen pijn doet. Dat doet het vaak wel. De Amerikaanse seksuoloog Charles Moser vertelt in zijn boek Sadomasochism hoe ongemakkelijk zijn eerste onderzoeksbezoek was aan een SM-feest in 1974. Een man sloeg een vrouw heel hard. ‘Ik zat me af te vragen hoe ik straks tegen de politie moest zeggen dat ik niet had ingegrepen terwijl die vrouw werd doodgeslagen.’ (De vrouw kreeg vervolgens een enorm orgasme, schrijft Moser, en wilde nogmaals.) En op een Nederlands spanking-forum wordt geklaagd dat de zwepen van de gewone seksshop niet voldoen: tweederangs materiaal, niet bestand tegen het harde meppen.

4 Sadomasochisme is voor overbelaste managers Veruit de best geformuleerde theorie over BDSM is van de Amerikaanse psycholoog Roy Baumeister.

In het artikelMasochism as escape from self zette hij in 1988 uiteen dat BDSM een ontsnapping is aan de eisen van de individualistische westerse samenleving. Door gedomineerd en vernederd te worden, ontsnapt de moderne mens aan de continue vraag om te handelen, om te beslissen. Baumeister ziet BDSM als een cultureel verschijnsel. Niet-westerse uitingen van sadomasochisme, zoals de Japanse touwbondage, zijn volgens hem schaars. Steun voor zijn theorie zag Baumeister in de praktijk van dure escorts in Washington DC. Die hadden in een onderzoek in de jaren zeventig vaak gezegd dat hooggeplaatste klanten hen betaalden om geslagen te worden, níet om zelf te slaan. Baumeister zag BDSM als de ontlading van de topman of -vrouw die de controle mocht verliezen. De rol van de Dominant is volgens Baumeister voor velen minder aantrekkelijk. Maar latere studies geven Baumeister geen gelijk. In de meeste clubs is het aantal Doms ongeveer gelijk aan het aantal subs, en de rollen worden ook gewisseld. Er zijn onderzoekers die pogingen doen om een nieuwe theorie te vinden. Om uit te maken of de menselijke liefde voor BDSM een diepere betekenis heeft, moeten er eerst nog wat basale kwesties uit de weg. Zoals: zijn er sekseverschillen in de dominantierol? In een analyse van een Usenet-nieuwsgroep (het was de begintijd van het internet) door twee Zweedse psychologen uit 1995, bleken de mannelijke hetero’s voor 71 procent dominant, terwijl de vrouwelijke hetero’s voor 89 procent onderdanig waren. En de tweede kwestie: is sadomasochisme aangeboren of aangeleerd? Baumeister had goede argumenten voor de tweede optie. Aan de andere kant vertellen veel BDSM’ers dat ze zich als kind lieten vastbinden als indiaantje en dat opwindend vonden. In een kleine Amerikaanse studie uit 2012 zeiden zeven van de achttien geïnterviewden dat ze achter hun voorkeur kwamen toen ze jonger dan tien jaar waren – zes anderen waren tien tot vijftien jaar oud. Baumeister, nu: ‘Misschien is de neiging er al op jonge leeftijd, maar komt die alleen in een culturele context tot bloei.’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.